Prędkość synchroniczna to prędkość wirowania pola magnetycznego w silniku indukcyjnym. Nie jest to dokładnie prędkość wirnika, ale wartość odniesienia, od której zależy praca silnika.
Prędkość synchroniczną oblicza się ze wzoru:
n_s = 60 · f / p
gdzie:
- n_s – prędkość synchroniczna w obr/min,
- f – częstotliwość napięcia zasilającego w Hz,
- p – liczba par biegunów silnika.
Czasem stosuje się zapis:
n_s = 120 · f / P
gdzie P oznacza liczbę biegunów.
Zależność od częstotliwości
Prędkość synchroniczna jest wprost proporcjonalna do częstotliwości. Oznacza to, że gdy częstotliwość zasilania wzrasta, wzrasta również prędkość pola wirującego.
Przykład dla silnika o 2 parach biegunów:
- przy 50 Hz: n_s = 1500 obr/min,
- przy 60 Hz: n_s = 1800 obr/min.
Znaczenie w regulacji falownikiem
Falownik zmienia częstotliwość napięcia zasilającego silnik. Dzięki temu można regulować prędkość obrotową silnika indukcyjnego.
Jeżeli w zadaniu podano, że f₂ > f₁, to prędkość synchroniczna dla f₂ jest większa niż dla f₁. Na charakterystyce mechanicznej oznacza to przesunięcie krzywej dla f₂ w stronę większych prędkości, czyli w prawo.
Związek z poślizgiem
Wirnik silnika indukcyjnego obraca się z prędkością nieco mniejszą niż prędkość synchroniczna. Ta różnica jest konieczna do powstania momentu elektromagnetycznego i nazywa się poślizgiem.