Prędkość synchroniczna silnika indukcyjnego
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Prędkość synchroniczna to prędkość wirowania pola magnetycznego stojana w silniku prądu przemiennego. Zależy od częstotliwości zasilania oraz liczby par biegunów silnika.
Wzór
Dla silnika zasilanego napięciem o częstotliwości f:
n_s = 60 · f / p
Gdzie:
- n_s — prędkość synchroniczna w obr/min,
- f — częstotliwość zasilania w Hz,
- p — liczba par biegunów.
W sieci 50 Hz otrzymujemy typowe wartości:
- p = 1 → n_s = 3000 obr/min,
- p = 2 → n_s = 1500 obr/min,
- p = 3 → n_s = 1000 obr/min,
- p = 4 → n_s = 750 obr/min.
Prędkość znamionowa a synchroniczna
Silnik indukcyjny podczas pracy ma prędkość znamionową nieco mniejszą od synchronicznej, ponieważ występuje poślizg. Dlatego silnik o p = 1 może mieć na tabliczce np. 2880 obr/min, a nie dokładnie 3000 obr/min.
Zależność od liczby par biegunów
Prędkość synchroniczna jest odwrotnie proporcjonalna do liczby par biegunów. Jeśli liczba par biegunów wzrośnie z p = 1 do p = 4, prędkość zmniejszy się około czterokrotnie.
W pytaniu egzaminacyjnym:
- stary silnik: p = 1, n ≈ 2880 obr/min,
- nowy silnik: p = 4,
- prędkość znamionowa będzie około 4 razy mniejsza.
Poprawny wniosek: nastąpi czterokrotne zmniejszenie prędkości obrotowej znamionowej.