Prostowanie polega na zamianie napięcia przemiennego na napięcie jednokierunkowe. W praktyce wykonuje się je za pomocą diod prostowniczych.
Prostowanie jednopołówkowe
W prostowniku jednopołówkowym dioda przewodzi tylko podczas jednej połówki okresu napięcia przemiennego. Druga połówka jest blokowana. Na obciążeniu pojawiają się więc dodatnie impulsy oddzielone przerwami.
Cechy prostowania jednopołówkowego:
- wykorzystuje tylko połowę energii przebiegu AC,
- daje duże tętnienia napięcia,
- ma mniejszą wartość średnią napięcia wyjściowego,
- układ jest prosty, ale mało efektywny.
Prostowanie dwupołówkowe
W prostowaniu dwupołówkowym wykorzystywane są obie połówki okresu napięcia przemiennego. Ujemna połówka zostaje „odwrócona” na dodatnią. Można to uzyskać np. za pomocą prostownika mostkowego z czterech diod.
Cechy prostowania dwupołówkowego:
- na wyjściu są dodatnie półfale w każdej połówce okresu,
- tętnienia mają większą częstotliwość niż przy prostowaniu jednopołówkowym,
- napięcie średnie jest większe,
- układ lepiej nadaje się do zasilaczy.
Rozpoznawanie na wykresie
Przebieg jednopołówkowy ma dodatnie półfale i przerwy między nimi. Przebieg dwupołówkowy ma same dodatnie półfale występujące jedna po drugiej, bez opuszczania co drugiej połówki okresu.
W zadaniach egzaminacyjnych uszkodzenie jednej diody w mostku często powoduje, że układ zachowuje się jak prostownik jednopołówkowy.