Przeciążalność silnika indukcyjnego

Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych

Przeciążalność silnika indukcyjnego określa zdolność silnika do chwilowego wytworzenia momentu większego od momentu znamionowego bez utraty stabilnej pracy. Najczęściej wiąże się ją ze stosunkiem momentu maksymalnego do momentu znamionowego.

Moment maksymalny

Moment maksymalny, nazywany też momentem krytycznym lub utyku, to największy moment elektromagnetyczny, jaki silnik może wytworzyć. Po jego przekroczeniu silnik zaczyna gwałtownie tracić prędkość i może się zatrzymać.

Przeciążalność można zapisać ogólnie jako:

k = M_max / M_n

Gdzie:
- M_max - moment maksymalny silnika,
- M_n - moment znamionowy silnika,
- k - współczynnik przeciążalności.

Rezystancja wirnika a przeciążalność

W silniku indukcyjnym pierścieniowym zwiększenie rezystancji w obwodzie wirnika wpływa głównie na poślizg, przy którym występuje moment maksymalny. Oznacza to, że maksimum charakterystyki momentu przesuwa się w stronę mniejszych prędkości, czyli większych poślizgów.

W typowym ujęciu egzaminacyjnym wartość momentu maksymalnego nie zmienia się, dlatego przeciążalność silnika pozostaje bez zmian.

Znaczenie praktyczne

Dodatkowa rezystancja wirnika jest wykorzystywana przede wszystkim do:
- poprawy warunków rozruchu,
- zwiększenia momentu rozruchowego,
- ograniczenia prądu rozruchowego,
- regulacji prędkości w silnikach pierścieniowych.

Trzeba jednak pamiętać, że regulacja prędkości przez rezystancję wirnika powoduje dodatkowe straty mocy w rezystorach, dlatego nie jest tak sprawna jak regulacja falownikiem.