Rodzaje pracy silników elektrycznych

Rodzaj pracy silnika elektrycznego określa, w jaki sposób silnik może być obciążany w czasie bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury uzwojeń. Oznaczenie podaje się często na tabliczce znamionowej lub w dokumentacji silnika symbolem od S1 do S10.

Najważniejsze oznaczenia

• S1 – praca ciągła
  Silnik pracuje ze stałym obciążeniem tak długo, aż osiągnie stan równowagi cieplnej. Przykład: wentylator, pompa pracująca stale.

• S2 – praca dorywcza
  Silnik pracuje przez określony krótki czas ze stałym obciążeniem, a następnie ma przerwę wystarczającą do ostygnięcia do temperatury otoczenia. Na tabliczce może wystąpić np. S2 30 min, co oznacza dopuszczalną pracę przez 30 minut.

• S3 – praca przerywana okresowa
  Silnik pracuje cyklicznie: okres pracy i okres postoju powtarzają się. Czas pracy jest za krótki, aby silnik osiągnął równowagę cieplną. Podaje się zwykle współczynnik pracy, np. S3 40%.

• S6 – praca okresowa z przerwami jałowymi
  Silnik cyklicznie pracuje pod obciążeniem, a potem pracuje bez obciążenia, bez pełnego postoju.

Dlaczego to ważne?

Dobór silnika bez uwzględnienia rodzaju pracy może prowadzić do przegrzewania uzwojeń, skrócenia trwałości izolacji, zadziałania zabezpieczeń lub uszkodzenia maszyny. W pytaniach egzaminacyjnych trzeba szczególnie zapamiętać, że symbol S2 oznacza pracę dorywczą, a nie ciągłą ani przerywaną.

Przykład interpretacji

Oznaczenie S2 15 min oznacza, że silnik może pracować przez 15 minut z podanym obciążeniem, po czym powinien zostać wyłączony na czas potrzebny do ostygnięcia.