Rozruch rezystancyjny silnika pierścieniowego polega na włączeniu dodatkowych rezystorów w obwód wirnika podczas uruchamiania silnika. Rezystory ograniczają prąd rozruchowy i poprawiają moment rozruchowy.
Zasada działania
W chwili startu silnika rezystancja w obwodzie wirnika powinna być największa. Następnie, wraz ze wzrostem prędkości obrotowej, kolejne stopnie rezystancji są zwierane przez styczniki. Ostatecznie rezystory zostają całkowicie zwarte, a silnik pracuje przy minimalnych stratach.
Typowa kolejność jest następująca:
1. załączenie stycznika głównego stojana – silnik otrzymuje zasilanie,
2. zwarcie pierwszego stopnia rezystancji wirnika,
3. zwarcie kolejnego stopnia rezystancji wirnika,
4. praca ustalona z zwartym obwodem wirnika.
Jak czytać schemat z pytania?
Na rysunku stycznik S3 znajduje się w obwodzie zasilania stojana, więc musi zostać załączony jako pierwszy. Dopiero po zasileniu silnika można zwierać rezystory w obwodzie wirnika. Styczniki S1 i S2 odpowiadają za kolejne stopnie zwierania rezystancji rozruchowych.
Dlatego poprawna kolejność załączania to:
S3 → S1 → S2
Dlaczego nie odwrotnie?
Nie zaczyna się od zwarcia wszystkich rezystorów, ponieważ wtedy silnik wystartowałby z małą rezystancją w obwodzie wirnika, co mogłoby spowodować duży prąd rozruchowy i gorsze warunki rozruchu. Rezystancję zmniejsza się stopniowo, gdy silnik nabiera prędkości.
Ważne egzaminacyjnie
Jeśli na schemacie jeden stycznik zasila stojan, a pozostałe zwierają rezystory wirnika, to najpierw załącza się stycznik zasilający, a potem kolejno styczniki bocznikujące rezystancje.