Co to jest samopodtrzymanie stycznika?
Samopodtrzymanie stycznika to sposób połączenia w obwodzie sterowania, który powoduje, że po krótkim naciśnięciu przycisku START stycznik pozostaje załączony. Realizuje się je za pomocą styku pomocniczego zwiernego stycznika, połączonego równolegle do przycisku START.
Zasada działania
Typowy układ sterowania zawiera:
- przycisk STOP – styk rozwierny, połączony szeregowo,
- przycisk START – styk zwierny,
- cewkę stycznika K1,
- styk pomocniczy zwierny K1 do samopodtrzymania,
- styk rozwierny przekaźnika termicznego w obwodzie cewki.
Po naciśnięciu START cewka K1 otrzymuje zasilanie. Stycznik załącza styki główne oraz zamyka swój styk pomocniczy K1. Po puszczeniu START prąd nadal płynie przez styk pomocniczy, więc stycznik pozostaje załączony.
Wyłączenie układu
Samopodtrzymanie zostaje przerwane, gdy:
- naciśnięty zostanie przycisk STOP,
- zadziała przekaźnik termiczny,
- zaniknie napięcie zasilające obwód sterowania.
W przypadku przeciążenia silnika przekaźnik termobimetalowy otwiera swój styk rozwierny. Powoduje to przerwanie obwodu cewki K1, zanik samopodtrzymania i otwarcie stycznika.
Ważne na egzaminie
Jeśli na schemacie styk K1 jest połączony równolegle do przycisku START, oznacza to właśnie samopodtrzymanie stycznika.