Silnik indukcyjny pierścieniowy
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Silnik indukcyjny pierścieniowy to odmiana silnika asynchronicznego, w której wirnik ma uzwojenia wyprowadzone na pierścienie ślizgowe. Do pierścieni przylegają szczotki, przez które można dołączyć zewnętrzne rezystory rozruchowe.
Po co stosuje się pierścienie?
Pierścienie ślizgowe umożliwiają włączenie dodatkowej rezystancji w obwód wirnika. Dzięki temu można:
- zwiększyć moment rozruchowy,
- ograniczyć prąd rozruchowy,
- poprawić warunki rozruchu ciężkich napędów,
- płynniej uruchamiać maszyny o dużej bezwładności.
Po rozruchu rezystancja rozruchowa jest zwykle zwierana, a silnik pracuje jak typowy silnik indukcyjny.
Oględziny i bezpieczeństwo
Podczas pracy silnika można obserwować tylko te elementy, które da się sprawdzić bez zdejmowania osłon i bez zbliżania się do części wirujących lub będących pod napięciem. Dopuszczalne są np. oględziny poziomu drgań, hałasu, stanu osłon oraz nagrzewania obudowy i łożysk.
Nie należy podczas ruchu sprawdzać stanu pierścieni ślizgowych, ponieważ znajdują się przy wirującym wale i współpracują ze szczotkami. Ich kontrola może wymagać dostępu do części niebezpiecznych. Tę czynność wykonuje się po zatrzymaniu maszyny, zabezpieczeniu przed przypadkowym załączeniem i zgodnie z instrukcją eksploatacji.
Typowe objawy usterek
Nieprawidłowa praca układu pierścieni i szczotek może powodować iskrzenie, nadmierne grzanie, zapach spalenizny, nierówną pracę silnika lub zwiększone drgania.