Silnik prądu stałego bocznikowy
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Silnik prądu stałego bocznikowy to silnik, w którym uzwojenie wzbudzenia jest połączone równolegle z uzwojeniem twornika. Oznacza to, że zarówno twornik, jak i uzwojenie wzbudzenia są zasilane z tego samego napięcia źródła.
Jak rozpoznać na schemacie?
Na schemacie należy zwrócić uwagę na sposób połączenia uzwojeń:
- zaciski twornika oznacza się zwykle jako A1, A2,
- zaciski uzwojenia wzbudzenia jako E1, E2,
- jeśli oba obwody są podłączone równolegle do tych samych przewodów zasilających, jest to silnik bocznikowy.
W takim układzie prąd całkowity pobierany ze źródła rozdziela się na:
- prąd twornika,
- prąd wzbudzenia.
Cechy silnika bocznikowego
Silnik bocznikowy ma stosunkowo stałą prędkość obrotową przy zmianach obciążenia. Dlatego stosuje się go tam, gdzie wymagana jest stabilna praca napędu.
Typowe cechy:
- uzwojenie wzbudzenia ma dużą rezystancję,
- prąd wzbudzenia jest mniejszy od prądu twornika,
- prędkość silnika zmienia się niewiele przy zmianie obciążenia,
- silnik nie powinien pracować bez prawidłowego wzbudzenia.
Różnica względem silnika szeregowego
W silniku szeregowym uzwojenie wzbudzenia jest połączone szeregowo z twornikiem, więc płynie przez nie ten sam prąd. W silniku bocznikowym uzwojenie wzbudzenia jest podłączone równolegle, co jest najważniejszą cechą rozpoznawczą na schemacie.