Silnik reluktancyjny
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Silnik reluktancyjny to silnik elektryczny, w którym moment obrotowy powstaje dzięki dążeniu wirnika do ustawienia się w położeniu o najmniejszej reluktancji, czyli najmniejszym oporze magnetycznym dla strumienia pola magnetycznego.
W pytaniach egzaminacyjnych silnik reluktancyjny jest zaliczany do maszyn synchronicznych, ponieważ jego wirnik obraca się z prędkością synchroniczną pola magnetycznego stojana.
Zasada działania
Stojan wytwarza wirujące pole magnetyczne. Wirnik ma budowę niesymetryczną magnetycznie, często z wyraźnymi biegunami lub specjalnymi barierami magnetycznymi. Pole magnetyczne „ustawia” wirnik tak, aby obwód magnetyczny miał jak najmniejszy opór.
W efekcie wirnik podąża za polem magnetycznym stojana i pracuje synchronicznie.
Cechy silnika reluktancyjnego
- należy do grupy silników synchronicznych,
- może nie mieć uzwojeń ani magnesów trwałych w wirniku,
- ma prostą i wytrzymałą konstrukcję wirnika,
- wymaga odpowiedniego sterowania lub warunków rozruchu,
- jest stosowany m.in. w napędach energooszczędnych.
Ważne rozróżnienie
Nie należy mylić pojęć:
- silnik reluktancyjny — rodzaj silnika synchronicznego,
- silnik reduktorowy — silnik połączony z przekładnią mechaniczną, czyli reduktorem.
Jeżeli w pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią są „maszyny synchroniczne”, chodzi najprawdopodobniej o silnik reluktancyjny, a nie reduktorowy.