Silnik synchroniczny

Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych

Silnik synchroniczny to silnik prądu przemiennego, którego wirnik obraca się z taką samą prędkością jak wirujące pole magnetyczne stojana. Oznacza to, że w normalnej pracy nie występuje poślizg charakterystyczny dla silnika indukcyjnego.

Prędkość obrotowa

Prędkość silnika synchronicznego zależy od:
- częstotliwości napięcia zasilającego f,
- liczby par biegunów magnetycznych p.

Wzór:

n = 60 · f / p

gdzie:
- n — prędkość obrotowa w obr/min,
- f — częstotliwość w Hz,
- p — liczba par biegunów.

Dla sieci 50 Hz silnik o jednej parze biegunów ma prędkość synchroniczną 3000 obr/min, a o dwóch parach biegunów 1500 obr/min.

Wpływ obciążenia

Zmiana momentu hamującego, czyli obciążenia mechanicznego, nie zmienia prędkości obrotowej silnika synchronicznego, jeśli silnik nadal pracuje synchronicznie. Przy zmniejszeniu obciążenia zmniejsza się jedynie kąt obciążenia oraz pobierana moc, ale prędkość pozostaje taka sama.

Jeżeli moment obciążenia będzie zbyt duży, silnik może wypaść z synchronizmu i zatrzymać się lub pracować nieprawidłowo. Jednak w zakresie normalnej pracy prędkość jest stała.

Najważniejsza zasada egzaminacyjna

W silniku synchronicznym prędkość zależy od częstotliwości zasilania i liczby biegunów, a nie bezpośrednio od momentu hamującego. Dlatego zmniejszenie momentu hamującego powoduje, że prędkość obrotowa pozostaje bez zmian.