Silnik synchroniczny to silnik prądu przemiennego, którego wirnik obraca się z taką samą prędkością jak wirujące pole magnetyczne stojana. Oznacza to, że jego prędkość obrotowa jest równa prędkości synchronicznej.
Najważniejsza cecha
W zakresie normalnej pracy, czyli od biegu jałowego do obciążenia znamionowego, silnik synchroniczny utrzymuje stałą prędkość obrotową. Zmiana obciążenia powoduje głównie zmianę kąta obciążenia i pobieranego prądu, ale nie powoduje spadku prędkości, dopóki silnik nie zostanie przeciążony i nie wypadnie z synchronizmu.
Wzór na prędkość synchroniczną
Prędkość synchroniczną oblicza się ze wzoru:
[
n_s = \frac{60 \cdot f}{p}
]
gdzie:
- n_s - prędkość synchroniczna w obr/min,
- f - częstotliwość napięcia zasilającego w Hz,
- p - liczba par biegunów.
Przykład: dla częstotliwości 50 Hz i 2 par biegunów prędkość wynosi:
[
n_s = \frac{60 \cdot 50}{2} = 1500\ \text{obr/min}
]
Porównanie z innymi silnikami
- Silnik indukcyjny ma poślizg, więc jego prędkość zmienia się wraz z obciążeniem.
- Silnik bocznikowy prądu stałego ma prędkość prawie stałą, ale nie idealnie stałą.
- Silnik uniwersalny ma prędkość silnie zależną od obciążenia.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli w pytaniu pojawia się informacja, że wirnik obraca się ze stałą prędkością od obciążenia zerowego do znamionowego, chodzi o silnik synchroniczny.