Układ TT to układ sieciowy, w którym punkt neutralny źródła zasilania jest uziemiony, ale części przewodzące dostępne odbiorników są połączone z niezależnym uziomem odbiorcy. Oznacza to, że przewód ochronny PE nie jest doprowadzany ze źródła w taki sam sposób jak w układach TN.
Cechy układu TT
W układzie TT:
- punkt neutralny transformatora jest uziemiony,
- odbiorca posiada własne uziemienie ochronne,
- przewód ochronny PE jest połączony z lokalnym uziomem,
- skuteczność ochrony zależy m.in. od rezystancji uziemienia.
W sieci jednofazowej do zasilania odbiornika potrzebne są przewody robocze, najczęściej L i N, ale ochrona przeciwporażeniowa wymaga dodatkowo lokalnego połączenia ochronnego PE z uziomem.
Ochrona przeciwporażeniowa
W układzie TT bardzo ważne jest stosowanie wyłączników różnicowoprądowych, ponieważ prąd zwarcia doziemnego może być zbyt mały, aby szybko zadziałało zabezpieczenie nadprądowe. Warunek skutecznej ochrony zależy od rezystancji uziemienia i prądu zadziałania zabezpieczenia różnicowoprądowego.
Różnica względem TN-C
W układzie TN-C występuje wspólny przewód PEN, dlatego jednofazowe zasilanie może być opisane jako dwuprzewodowe: L + PEN. W układzie TT nie stosuje się przewodu PEN jako przewodu ochronno-neutralnego odbiorcy.