Układ sieciowy określa sposób uziemienia źródła zasilania oraz sposób połączenia części przewodzących dostępnych urządzeń z ziemią. W instalacjach elektrycznych najczęściej spotyka się układy: TN, TT i IT.
Znaczenie pierwszej litery
Pierwsza litera informuje o połączeniu źródła z ziemią:
- T - bezpośrednie połączenie jednego punktu sieci z ziemią, zwykle punktu neutralnego transformatora,
- I - izolowanie wszystkich części czynnych od ziemi albo połączenie z ziemią przez dużą impedancję.
Znaczenie drugiej litery
Druga litera informuje, jak uziemione są części przewodzące dostępne urządzeń:
- N - połączenie z uziemionym punktem sieci,
- T - bezpośrednie uziemienie lokalne, niezależne od uziemienia źródła.
Układy TN
W układach TN punkt neutralny źródła jest uziemiony, a obudowy urządzeń są połączone z tym punktem przez przewód ochronny. Wyróżnia się:
- TN-C - jeden wspólny przewód PEN pełni funkcję PE i N,
- TN-S - osobne przewody PE i N w całej instalacji,
- TN-C-S - najpierw przewód PEN, a później rozdział na PE i N.
Układ TT
W układzie TT punkt neutralny źródła jest uziemiony, ale części przewodzące dostępne odbiorników mają własne, lokalne uziemienie. Ochrona często wymaga stosowania wyłączników różnicowoprądowych.
Układ IT
W układzie IT punkt neutralny źródła jest izolowany od ziemi lub uziemiony przez dużą impedancję. Układ ten stosuje się tam, gdzie ważna jest ciągłość zasilania, np. w wybranych instalacjach przemysłowych lub medycznych.
Wskazówka egzaminacyjna
Na schematach należy zwracać uwagę na oznaczenia przewodów: PEN wskazuje na TN-C, osobne PE i N na TN-S, lokalne uziemienie odbiornika na TT, a izolowany punkt neutralny źródła na IT.