W układzie sieciowym TT części przewodzące dostępne urządzeń są połączone z lokalnym uziemieniem ochronnym, niezależnym od uziemienia punktu neutralnego sieci. Skuteczność ochrony przeciwporażeniowej zależy głównie od rezystancji tego uziemienia oraz prądu powodującego zadziałanie zabezpieczenia.
Podstawowy warunek
Dla ochrony przez samoczynne wyłączenie zasilania w układzie TT musi być spełniony warunek:
R_A · I_A ≤ U_L
Gdzie:
- R_A — suma rezystancji uziemienia przewodu ochronnego i części przewodzących dostępnych,
- I_A — prąd powodujący samoczynne zadziałanie urządzenia ochronnego,
- U_L — dopuszczalne napięcie dotykowe.
W warunkach środowiskowych normalnych najczęściej przyjmuje się U_L = 50 V AC.
Jak rozumieć ten warunek?
Iloczyn R_A · I_A oznacza napięcie, które może pojawić się na częściach przewodzących dostępnych podczas uszkodzenia izolacji. Aby człowiek nie był narażony na niebezpieczne napięcie dotykowe, wartość ta musi być mniejsza lub równa napięciu dopuszczalnemu.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli w pytaniu występuje układ TT oraz wielkości R_A, I_A i U_L, należy szukać zależności:
R_A · I_A ≤ U_L
Nie stosuje się tu znaku „≥” ani mnożnika 2.