Wolfram
Słownik kwalifikacji ELE.01 - Montaż i obsługa maszyn i urządzeń elektrycznych
Wolfram to metal stosowany w elektrotechnice tam, gdzie element musi pracować w bardzo wysokiej temperaturze. W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się jako materiał na element grzejny lub żarnik, ponieważ ma bardzo wysoką temperaturę topnienia.
Najważniejsze właściwości
Wolfram wyróżnia się:
- bardzo wysoką temperaturą topnienia, około 3420°C,
- dużą odpornością na działanie wysokiej temperatury,
- stosunkowo dużą rezystywnością w porównaniu z dobrymi przewodnikami, takimi jak miedź czy srebro,
- zdolnością do rozżarzania się bez szybkiego stopienia.
Dzięki tym cechom może zamieniać energię elektryczną na ciepło i światło w elementach pracujących w wysokiej temperaturze.
Zastosowanie w elektrotechnice
Wolfram stosuje się między innymi do wykonywania:
- żarników żarówek,
- elementów grzejnych wysokotemperaturowych,
- elektrod spawalniczych, np. w metodzie TIG,
- styków i elementów odpornych na wysoką temperaturę oraz łuk elektryczny.
Dlaczego nie miedź, aluminium albo srebro?
Miedź, aluminium i srebro są bardzo dobrymi przewodnikami prądu. Oznacza to, że mają małą rezystancję, więc przy przepływie prądu wydzielają mniej ciepła niż materiały oporowe. Dodatkowo mają znacznie niższe temperatury topnienia niż wolfram.
Dlatego w pytaniu: „Którego materiału używa się do wykonywania elementu grzejnego?” poprawną odpowiedzią jest wolfram, a nie miedź, aluminium ani srebro.