Wyłącznik instalacyjny typu B to popularne zabezpieczenie nadprądowe stosowane w instalacjach elektrycznych. Chroni obwód przed przeciążeniem i zwarciem.
Oznaczenie, np. B10, informuje o:
- literze B — charakterystyce zadziałania,
- liczbie 10 — prądzie znamionowym In = 10 A.
Charakterystyka B
Wyłącznik typu B ma człon zwarciowy elektromagnetyczny działający zwykle przy prądzie:
3 × In do 5 × In
W obliczeniach skuteczności ochrony przeciwporażeniowej przyjmuje się wartość zapewniającą pewne zadziałanie:
Ia = 5 × In
Dla wyłącznika B10:
Ia = 5 × 10 A = 50 A
Zastosowanie
Wyłączniki typu B stosuje się głównie w obwodach o niewielkich prądach rozruchowych, np.:
- obwodach oświetleniowych,
- gniazdach wtyczkowych,
- odbiornikach rezystancyjnych,
- instalacjach mieszkaniowych i podobnych.
Nie są najlepszym wyborem do urządzeń o dużych prądach rozruchowych, np. niektórych silników, ponieważ mogą niepotrzebnie wyzwalać przy rozruchu.
Znaczenie w zadaniach egzaminacyjnych
Przy sprawdzaniu warunku samoczynnego wyłączenia zasilania trzeba znać prąd Ia. Dla wyłącznika B10 przyjmuje się:
Ia = 50 A
Następnie oblicza się dopuszczalną impedancję pętli zwarciowej:
Zs ≤ U0 / Ia
Dla sieci 230/400 V napięcie fazowe wynosi U0 = 230 V, więc:
Zs ≤ 230 V / 50 A = 4,6 Ω
Dlatego poprawny warunek to Zs < 4,6 Ω.