Wyłącznik różnicowoprądowy to aparat zabezpieczający, który wyłącza obwód, gdy wykryje różnicę między prądem wpływającym do obwodu a prądem z niego wypływającym. Taka różnica oznacza, że część prądu płynie inną drogą, np. przez uszkodzoną izolację, obudowę urządzenia lub ciało człowieka.
Jak działa?
W prawidłowo działającym obwodzie suma prądów w przewodach roboczych jest równa zeru. Jeśli pojawi się prąd upływu, wyłącznik różnicowoprądowy wykrywa prąd różnicowy i po przekroczeniu wartości znamionowej wyłącza zasilanie.
Oznaczenie przykładowe: 3F 40A/100mA AC
Takie oznaczenie oznacza:
- 3F — urządzenie przeznaczone do instalacji trójfazowej,
- 40 A — prąd znamionowy torów prądowych, czyli maksymalny prąd roboczy, jaki aparat może przewodzić,
- 100 mA — znamionowy prąd różnicowy zadziałania IΔn,
- AC — typ wyłącznika reagujący na sinusoidalny prąd różnicowy przemienny.
Zastosowanie
Wyłączniki różnicowoprądowe stosuje się głównie jako element ochrony przeciwporażeniowej oraz ochrony przeciwpożarowej. Wartość 30 mA jest typowa dla ochrony ludzi przed porażeniem, natomiast 100 mA lub 300 mA częściej stosuje się jako ochronę przeciwpożarową lub zabezpieczenie grup obwodów.
Ważne rozróżnienie
Wyłącznik różnicowoprądowy nie zastępuje wyłącznika nadprądowego ani bezpiecznika. Nie chroni skutecznie przed przeciążeniem i zwarciem, dlatego zwykle pracuje razem z zabezpieczeniem nadprądowym.