Wyłącznik silnikowy to aparat łączeniowy i zabezpieczający stosowany głównie do ochrony silników elektrycznych, najczęściej trójfazowych. Łączy funkcję ręcznego załączania/wyłączania silnika oraz zabezpieczenia przed skutkami przeciążenia i zwarcia.
W pytaniach egzaminacyjnych często rozpoznaje się go po wyglądzie: ma trzy tory prądowe oznaczone zwykle jako 1/L1, 3/L2, 5/L3 oraz wyjścia 2/T1, 4/T2, 6/T3. Na obudowie znajdują się także przyciski załączania i wyłączania, np. zielony i czerwony, oraz pokrętło nastawy prądu.
Cechy wyłącznika silnikowego
- jest przeznaczony do zabezpieczania silników,
- zwykle ma trzy bieguny, po jednym dla każdej fazy,
- posiada nastawę prądu przeciążeniowego, np. 1,6–2,5 A,
- może wyłączać obwód przy przeciążeniu lub zwarciu,
- umożliwia ręczne załączanie i wyłączanie napędu.
Różnica względem przekaźnika termicznego
Przekaźnik termiczny chroni silnik przed przeciążeniem, ale zwykle nie służy samodzielnie do ręcznego załączania obwodu i nie zabezpiecza zwarciowo w takim zakresie jak wyłącznik silnikowy. Często współpracuje ze stycznikiem.
Różnica względem wyłącznika instalacyjnego
Wyłącznik instalacyjny zabezpiecza obwody instalacji elektrycznej, np. gniazda lub oświetlenie. Wyłącznik silnikowy jest dopasowany do pracy silników i ma regulowaną nastawę prądu zgodną z prądem znamionowym silnika.
Zapamiętaj
Jeżeli aparat ma trzy tory fazowe, przyciski sterujące oraz pokrętło nastawy prądu silnika, najczęściej jest to trójbiegunowy wyłącznik silnikowy.