Zabezpieczenia silników elektrycznych

Zabezpieczenia silnika elektrycznego mają chronić silnik, instalację oraz obsługę przed skutkami nieprawidłowej pracy. Do podstawowych zabezpieczeń zalicza się przede wszystkim zabezpieczenia: zwarciowe, przeciążeniowe, zanikowe/podnapięciowe oraz często zabezpieczenia od zaniku fazy i przegrzania.

Zabezpieczenie zwarciowe

Chroni przed bardzo dużym prądem powstającym przy zwarciu, np. między przewodami fazowymi lub między fazą a obudową. Realizuje się je najczęściej przez bezpieczniki, wyłączniki nadprądowe albo część zwarciową wyłącznika silnikowego.

Zabezpieczenie przeciążeniowe

Działa wtedy, gdy silnik przez zbyt długi czas pobiera prąd większy od znamionowego, np. z powodu przeciążenia mechanicznego wału. Typowym aparatem jest przekaźnik termiczny lub wyłącznik silnikowy. Ma zapobiec przegrzaniu uzwojeń.

Zabezpieczenie zanikowe i podnapięciowe

Zabezpieczenie zanikowe wyłącza układ po zaniku napięcia zasilania, a podnapięciowe reaguje na zbyt niskie napięcie. Jest to ważne, ponieważ silnik przy za niskim napięciu może pobierać nadmierny prąd i nieprawidłowo pracować. Dodatkowo zabezpiecza przed samoczynnym ponownym uruchomieniem po powrocie zasilania.

Czego nie zalicza się do podstawowych zabezpieczeń silnika?

Do podstawowych zabezpieczeń silników elektrycznych nie zalicza się zabezpieczenia od ładunków elektrostatycznych. Ochrona przed elektrycznością statyczną dotyczy głównie elektroniki, stref zagrożonych wybuchem, materiałów palnych lub procesów technologicznych, a nie standardowej ochrony silnika przed awariami elektrycznymi.