Oznaczenia K, L, M na schematach maszyn elektrycznych najczęściej odnoszą się do zacisków uzwojenia wirnika w silniku pierścieniowym, czyli silniku indukcyjnym z wirnikiem uzwojonym.
W takim silniku uzwojenie wirnika nie jest zwarte na stałe jak w silniku klatkowym. Końce uzwojeń wirnika są wyprowadzone przez pierścienie ślizgowe i szczotki na zewnętrzne zaciski. Dzięki temu można do obwodu wirnika dołączyć np. rezystory rozruchowe lub regulacyjne.
Jak rozpoznać K, L, M na schemacie?
Na schemacie silnika pierścieniowego:
- zaciski zasilania stojana są zwykle oznaczane jako L1, L2, L3 lub zaciskami uzwojeń stojana,
- zaciski K, L, M są wyprowadzone z wirnika,
- za zaciskami K, L, M często znajdują się rezystory rozruchowe oznaczane np. R1, R2, R3, R4,
- połączenie z wirnikiem odbywa się przez szczotki i pierścienie ślizgowe.
Do czego służą zaciski wirnika?
Zaciski K, L, M umożliwiają włączenie dodatkowej rezystancji w obwód wirnika. Stosuje się to głównie w celu:
- zwiększenia momentu rozruchowego,
- ograniczenia prądu rozruchowego,
- łagodniejszego rozruchu silnika,
- regulacji prędkości obrotowej w silniku pierścieniowym.
Ważne na egzaminie
Jeżeli na schemacie widać silnik trójfazowy, a z jego wirnika wychodzą trzy przewody oznaczone K, L, M prowadzące do rezystorów, to są to zaciski uzwojenia wirnika, a nie początki ani końce uzwojeń stojana.