Obciążalność prądowa przewodu to największy prąd, jaki może długotrwale płynąć przez przewód bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury jego żył i izolacji. W praktyce oznacza to, że przewód musi być dobrany tak, aby nie przegrzewał się podczas normalnej pracy instalacji.
Od czego zależy obciążalność?
Najważniejsze czynniki to:
- przekrój żyły — im większy przekrój, tym większy dopuszczalny prąd,
- materiał żyły — miedź Cu ma większą przewodność niż aluminium Al,
- sposób ułożenia przewodu — przewód w tynku, rurze lub w powietrzu ma inne warunki chłodzenia,
- liczba obciążonych żył,
- temperatura otoczenia i warunki odprowadzania ciepła.
Zasada doboru do zabezpieczenia
Przewód dobiera się tak, aby jego obciążalność prądowa była nie mniejsza niż prąd znamionowy zabezpieczenia:
Iz ≥ In
Gdzie:
- Iz — obciążalność prądowa przewodu,
- In — prąd znamionowy zabezpieczenia, np. 20 A dla wyłącznika B20.
Przykład egzaminacyjny
Dla instalacji trójfazowej wtynkowej zabezpieczonej wyłącznikiem B20 należy szukać przewodu miedzianego o obciążalności co najmniej 20 A w kolumnie dla przewodów wtynkowych. Jeśli przewód Cu 1,5 mm² ma 18 A, jest za mały. Przewód Cu 2,5 mm² ma 26 A, więc spełnia warunek.
Dlatego najmniejszym poprawnym wyborem będzie YDY 5×2,5 mm²: pięć żył miedzianych dla instalacji trójfazowej, czyli L1, L2, L3, N i PE.