Ogranicznik przepięć to aparat montowany najczęściej w rozdzielnicy, którego zadaniem jest ochrona instalacji elektrycznej i podłączonych urządzeń przed przepięciami. Przepięcia mogą powstawać np. podczas wyładowań atmosferycznych albo łączeń w sieci elektroenergetycznej.
Do czego służy?
Gdy w instalacji pojawi się zbyt wysokie napięcie, ogranicznik:
- odprowadza nadmiar energii do ziemi,
- obniża wartość przepięcia do poziomu bezpieczniejszego dla odbiorników,
- pomaga chronić m.in. elektronikę, sterowniki, AGD i urządzenia automatyki.
Gdzie się go montuje?
Typowo montuje się go:
- w rozdzielnicy głównej,
- na szynie DIN,
- możliwie blisko miejsca wprowadzenia zasilania do obiektu.
W praktyce często współpracuje z:
- uziemieniem,
- przewodem ochronnym PE,
- zabezpieczeniami nadprądowymi.
Jak rozpoznać ogranicznik przepięć?
Na obudowie można spotkać oznaczenia charakterystyczne dla ochrony przeciwprzepięciowej, np.:
- napięcie pracy,
- prąd wyładowczy,
- symbole wkładów ochronnych,
- oznaczenia typów, np. T1, T2, T3.
Na ilustracjach egzaminacyjnych ogranicznik przepięć bywa mylony z wyłącznikiem nadprądowym, ale zwykle różni się opisem technicznym i budową frontu.
Czym różni się od wyłącznika nadprądowego?
Wyłącznik nadprądowy chroni przed:
- przeciążeniem,
- zwarciem.
Ogranicznik przepięć chroni przed:
- krótkotrwałym wzrostem napięcia,
- skutkami przepięć atmosferycznych i łączeniowych.
To są dwa różne aparaty i pełnią inne funkcje w instalacji.
Znaczenie w praktyce egzaminacyjnej
Jeżeli pytanie dotyczy aparatu w rozdzielnicy służącego do ochrony przed skutkami przepięć, poprawną odpowiedzią jest ogranicznik przepięć. Nie należy go mylić z lampką kontrolną, sygnalizatorem dzwonkowym ani wyłącznikiem nadprądowym.