Pomiar impedancji pętli zwarcia wykonuje się, aby sprawdzić, czy w razie zwarcia doziemnego lub zwarcia przewodu fazowego z ochronnym popłynie prąd wystarczający do szybkiego zadziałania zabezpieczenia nadprądowego.
W układach sieci TN pętla zwarcia obejmuje najczęściej:
- źródło zasilania, np. transformator,
- przewód fazowy L,
- miejsce zwarcia,
- przewód ochronny PE lub ochronno-neutralny PEN,
- punkt neutralny źródła.
Jak wykonuje się pomiar?
Miernik impedancji pętli zwarcia podłącza się zwykle między przewód fazowy L a przewód ochronny PE lub ochronno-neutralny PEN. Przyrząd wymusza krótki prąd pomiarowy, mierzy spadek napięcia i oblicza impedancję pętli zwarcia.
W uproszczeniu:
Zs = U / Ia
Gdzie:
- Zs — impedancja pętli zwarcia,
- U — napięcie względem ziemi, zwykle 230 V,
- Ia — prąd powodujący zadziałanie zabezpieczenia w wymaganym czasie.
Warunek skuteczności ochrony
W instalacji TN wynik pomiaru powinien spełniać warunek:
Zs ≤ U0 / Ia
Jeżeli impedancja pętli zwarcia jest zbyt duża, prąd zwarciowy będzie za mały i zabezpieczenie może nie wyłączyć zasilania w wymaganym czasie.
Co jest ważne na schemacie?
Schemat pomiarowy powinien pokazywać podłączenie miernika do przewodu fazowego oraz przewodu PE/PEN, czyli do toru rzeczywistej pętli zwarciowej. Nie jest to pomiar rezystancji uziemienia ani ciągłości przewodu ochronnego, choć te pomiary również dotyczą ochrony przeciwporażeniowej.