Pomiar rezystancji uziemienia służy do sprawdzenia, czy uziom ma odpowiednio małą rezystancję względem ziemi. Jest to ważne dla skuteczności ochrony przeciwporażeniowej, działania ograniczników przepięć oraz bezpiecznego odprowadzania prądów uszkodzeniowych i piorunowych.
Co mierzymy?
Mierzy się rezystancję między uziomem, np. prętem, bednarką lub instalacją uziemiającą budynku, a ziemią odniesienia. Wynik podaje się w omach [Ω].
Typowe metody pomiaru
Najczęściej stosuje się:
- metodę 3-przewodową z sondami pomocniczymi wbijanymi w ziemię,
- metodę 4-przewodową, dokładniejszą przy małych rezystancjach,
- metodę cęgową, gdy nie trzeba rozłączać uziomu, a instalacja tworzy zamkniętą pętlę uziemień.
Na ilustracjach egzaminacyjnych pomiar rezystancji uziemienia często rozpoznaje się po mierniku podłączonym do przewodu uziemiającego lub po cęgach obejmujących przewód połączony z uziomem.
Na co zwrócić uwagę na egzaminie?
Pomiar rezystancji uziemienia nie jest tym samym co:
- pomiar impedancji pętli zwarcia,
- pomiar napięcia dotykowego,
- pomiar ciągłości przewodu PE.
Jeżeli rysunek pokazuje uziom, bednarkę, przewód odprowadzający lub cęgi miernika założone na przewód uziemiający, najbardziej prawdopodobna odpowiedź to rezystancja uziemienia.