Prąd znamionowy różnicowy IΔn
Słownik kwalifikacji ELE.02 - Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych
Co to jest prąd znamionowy różnicowy IΔn?
Prąd znamionowy różnicowy IΔn to parametr wyłącznika różnicowoprądowego określający wartość prądu różnicowego, przy której aparat powinien zadziałać. Prąd różnicowy powstaje wtedy, gdy część prądu „ucieka” z obwodu inną drogą niż przewód neutralny, np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka do ziemi.
Typowa wartość w mieszkaniach
W instalacjach mieszkaniowych najczęściej stosuje się wyłączniki różnicowoprądowe o czułości:
- IΔn = 30 mA – ochrona dodatkowa przed porażeniem prądem elektrycznym,
- IΔn = 100 mA lub 300 mA – częściej jako ochrona przeciwpożarowa lub selektywna, zależnie od projektu instalacji.
W pytaniach egzaminacyjnych warto odróżniać ten parametr od prądu znamionowego aparatu.
Różnica między In a IΔn
Na obudowie RCD można spotkać np. oznaczenie:
- In = 25 A – prąd znamionowy, czyli maksymalny prąd roboczy, jaki aparat może przewodzić w normalnej pracy,
- IΔn = 30 mA – prąd znamionowy różnicowy, czyli czułość zadziałania zabezpieczenia różnicowoprądowego.
Nie wolno zamieniać tych wartości miejscami. Prąd znamionowy podaje się zwykle w amperach, np. 25 A, 40 A, 63 A. Prąd różnicowy podaje się najczęściej w miliamperach, np. 30 mA.
Jak rozpoznać na schemacie?
Przy symbolu wyłącznika różnicowoprądowego mogą znajdować się oznaczenia typu:
- In = 25 A,
- IΔn = 30 mA.
Oznacza to, że poprawny opis aparatu brzmi: wyłącznik różnicowoprądowy o prądzie znamionowym 25 A i prądzie znamionowym różnicowym 30 mA.