Co to jest prąd znamionowy różnicowy IΔn?
Prąd znamionowy różnicowy IΔn to parametr wyłącznika różnicowoprądowego określający wartość prądu różnicowego, przy której aparat powinien zadziałać. Prąd różnicowy powstaje wtedy, gdy część prądu „ucieka” z obwodu inną drogą niż przewód neutralny, np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka do ziemi.
Typowa wartość w mieszkaniach
W instalacjach mieszkaniowych najczęściej stosuje się wyłączniki różnicowoprądowe o czułości:
- IΔn = 30 mA – ochrona dodatkowa przed porażeniem prądem elektrycznym,
- IΔn = 100 mA lub 300 mA – częściej jako ochrona przeciwpożarowa lub selektywna, zależnie od projektu instalacji.
W pytaniach egzaminacyjnych warto odróżniać ten parametr od prądu znamionowego aparatu.
Różnica między In a IΔn
Na obudowie RCD można spotkać np. oznaczenie:
- In = 25 A – prąd znamionowy, czyli maksymalny prąd roboczy, jaki aparat może przewodzić w normalnej pracy,
- IΔn = 30 mA – prąd znamionowy różnicowy, czyli czułość zadziałania zabezpieczenia różnicowoprądowego.
Nie wolno zamieniać tych wartości miejscami. Prąd znamionowy podaje się zwykle w amperach, np. 25 A, 40 A, 63 A. Prąd różnicowy podaje się najczęściej w miliamperach, np. 30 mA.
Jak rozpoznać na schemacie?
Przy symbolu wyłącznika różnicowoprądowego mogą znajdować się oznaczenia typu:
- In = 25 A,
- IΔn = 30 mA.
Oznacza to, że poprawny opis aparatu brzmi: wyłącznik różnicowoprądowy o prądzie znamionowym 25 A i prądzie znamionowym różnicowym 30 mA.