Co to jest stycznik?
Stycznik to łącznik elektromagnetyczny służący do zdalnego załączania i wyłączania obwodów elektrycznych, najczęściej obwodów silnikowych lub innych odbiorników dużej mocy. Działa podobnie do przekaźnika, ale jest przystosowany do przełączania większych prądów roboczych.
Budowa stycznika
Typowy stycznik składa się z:
- cewki elektromagnesu – oznaczanej najczęściej zaciskami A1 i A2,
- styków głównych – przeznaczonych do zasilania odbiornika, np. silnika trójfazowego,
- styków pomocniczych – używanych w obwodach sterowania i sygnalizacji,
- mechanizmu zwory i sprężyn powrotnych.
Oznaczenia na schematach
Na schemacie stycznik można rozpoznać po cewce oraz kilku sprzężonych mechanicznie stykach. W układzie trójfazowym styki główne często mają oznaczenia:
- 1–2, 3–4, 5–6,
- albo odpowiednio L1–T1, L2–T2, L3–T3.
Styki pomocnicze oznacza się m.in.:
- 13–14 – styk normalnie otwarty NO,
- 21–22 – styk normalnie zamknięty NC.
Zastosowanie
Styczniki stosuje się m.in. do:
- załączania silników elektrycznych,
- sterowania grzałkami,
- układów automatyki przemysłowej,
- układów rozruchowych i nawrotnych silników.
Jak odróżnić stycznik od przekaźnika?
Przekaźnik zwykle przełącza małe prądy w obwodach sterowania. Stycznik ma styki główne przystosowane do większych prądów i często posiada trzy tory główne dla zasilania trójfazowego.