Przejdź do głównej treści

Ogrzewanie podłogowe w układzie meandrowym

Słownik kwalifikacji ELE.03 - Wykonywanie robót związanych z montażem instalacji i urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła

Układ meandrowy to sposób ułożenia pętli ogrzewania podłogowego, w którym rura prowadzona jest równoległymi odcinkami z kolejnymi zawrotami na końcach. Kształtem przypomina serpentynę lub zygzak.

Jak wygląda układ meandrowy?

W układzie meandrowym rura:
- biegnie w jednym kierunku przez pomieszczenie,
- zawraca łukiem przy ścianie,
- wraca równoległym odcinkiem,
- powtarza ten schemat aż do końca pola grzewczego.

Taki układ jest prosty do wykonania i łatwy do rozpoznania na rysunku. Charakterystyczne są długie, równoległe odcinki rur oraz półokrągłe nawroty po jednej lub obu stronach pola grzewczego.

Cecha charakterystyczna

W układzie meandrowym początkowy odcinek rury, czyli zasilanie, ma najwyższą temperaturę. Im dalej od rozdzielacza, tym temperatura czynnika grzewczego spada. Może to powodować nierównomierny rozkład temperatury podłogi: cieplej na początku pętli, chłodniej przy jej końcu.

Kiedy się go stosuje?

Układ meandrowy można stosować np. w wąskich pomieszczeniach, przy strefach brzegowych lub tam, gdzie celowo chce się uzyskać większą temperaturę przy jednej ścianie, np. przy dużych przeszkleniach.

Różnica względem układu ślimakowego

Układ ślimakowy tworzy spiralę, a rury zasilania i powrotu leżą obok siebie. Układ meandrowy tworzy równoległe nawroty, przez co rozkład temperatury może być mniej równomierny.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja