Okresowe wyłączanie sprężarki to najprostszy i najczęściej stosowany sposób regulacji wydajności chłodniczej w małych urządzeniach chłodniczych, np. chłodziarkach domowych, małych ladach chłodniczych czy niewielkich agregatach.
Polega na pracy typu ON/OFF: sprężarka włącza się, gdy temperatura w komorze wzrośnie powyżej wartości nastawionej, a wyłącza się po osiągnięciu odpowiednio niskiej temperatury. Sterowanie odbywa się zwykle przez termostat lub sterownik elektroniczny.
Dlaczego jest to metoda ekonomiczna?
W małych urządzeniach chłodniczych regulacja przez wyłączanie sprężarki jest korzystna, ponieważ:
- nie wymaga skomplikowanej automatyki,
- nie powoduje celowych strat energii,
- ogranicza czas pracy sprężarki,
- jest tania w wykonaniu i obsłudze,
- dobrze sprawdza się przy niewielkich zmianach obciążenia cieplnego.
Gdy sprężarka jest wyłączona, nie pobiera energii elektrycznej, poza niewielkim poborem przez układ sterowania.
Porównanie z innymi metodami
Niektóre sposoby regulacji wydajności zmniejszają wydajność chłodniczą, ale są mniej ekonomiczne w małych urządzeniach:
- upust czynnika ze strony tłocznej na ssawną powoduje krążenie czynnika bez użytecznego chłodzenia, czyli stratę energii,
- dławienie na ssaniu pogarsza warunki pracy sprężarki i obniża sprawność,
- włączenie dodatkowej przestrzeni szkodliwej dotyczy głównie większych sprężarek tłokowych i jest rozwiązaniem konstrukcyjnie bardziej złożonym.
Ważne w eksploatacji
Zbyt częste załączanie i wyłączanie sprężarki jest niekorzystne, ponieważ zwiększa zużycie mechaniczne i elektryczne. Dlatego stosuje się histerezę temperatury oraz zabezpieczenia przed zbyt szybkim ponownym rozruchem.
W egzaminach zawodowych należy zapamiętać: w małych urządzeniach chłodniczych najbardziej ekonomiczna regulacja wydajności to okresowe wyłączanie sprężarki.