Osuszanie powietrza
Słownik kwalifikacji ELE.03 - Wykonywanie robót związanych z montażem instalacji i urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła
Osuszanie powietrza to proces zmniejszania zawartości pary wodnej w powietrzu. W centralach klimatyzacyjnych najczęściej odbywa się przez ochłodzenie powietrza poniżej temperatury punktu rosy, co powoduje wykroplenie wilgoci na chłodnicy.
Osuszanie w centrali klimatyzacyjnej
Typowy układ stosowany do osuszania może zawierać:
- nagrzewnicę wstępną,
- chłodnicę,
- nagrzewnicę wtórną.
Powietrze przechodzące przez chłodnicę zostaje schłodzone. Jeżeli temperatura powierzchni chłodnicy jest niższa od punktu rosy powietrza, para wodna zaczyna się skraplać. Skropliny są odprowadzane do tacy ociekowej i dalej do kanalizacji lub instalacji odprowadzenia kondensatu.
Po osuszeniu powietrze może być zbyt chłodne, dlatego przechodzi przez nagrzewnicę wtórną, która podnosi jego temperaturę do wymaganej wartości nawiewu. W tym etapie zawartość wilgoci bezwzględnej już się nie zwiększa, ale spada wilgotność względna.
Ważne rozróżnienie
Osuszanie nie jest tym samym co:
- nawilżanie — dodawanie pary wodnej lub mgły wodnej do powietrza,
- filtrowanie — usuwanie pyłów i zanieczyszczeń,
- sprężanie — zwiększanie ciśnienia gazu,
- samo ogrzewanie — podnoszenie temperatury bez usuwania wilgoci.
Znaczenie eksploatacyjne
Osuszanie stosuje się m.in. w klimatyzacji komfortu, magazynach, chłodniach oraz pomieszczeniach technologicznych. Pozwala ograniczyć kondensację pary wodnej, rozwój pleśni i utrzymać wymagane parametry mikroklimatu.