Połączenia rozłączne to takie połączenia elementów instalacji, które można zdemontować bez niszczenia łączonych części, np. połączenia gwintowane, kołnierzowe, skręcane lub złączki serwisowe. W układach chłodniczych należy stosować je ostrożnie, ponieważ każde dodatkowe połączenie zwiększa ryzyko nieszczelności czynnika chłodniczego.
Kiedy stosuje się połączenia rozłączne?
W instalacjach chłodniczych połączenia rozłączne powinny być stosowane tylko w miejscach uzasadnionych technologicznie, czyli tam, gdzie ich użycie jest potrzebne ze względów montażowych, serwisowych lub eksploatacyjnych.
Przykłady takich miejsc:
- przy elementach wymagających okresowego demontażu lub wymiany,
- przy zaworach serwisowych,
- przy filtrach, osuszaczach lub armaturze wymagającej obsługi,
- w miejscach, gdzie lutowanie lub spawanie jest niepraktyczne albo niemożliwe,
- przy podłączeniach urządzeń fabrycznie wyposażonych w króćce skręcane.
Dlaczego nie stosuje się ich wszędzie?
W układach chłodniczych szczególnie ważna jest szczelność. Czynnik chłodniczy pracuje pod ciśnieniem, a jego wyciek powoduje:
- spadek wydajności chłodzenia,
- ryzyko awarii sprężarki,
- zagrożenie dla środowiska,
- konieczność odzysku, naprawy i ponownego napełnienia instalacji.
Dlatego w wielu miejscach preferuje się połączenia nierozłączne, np. lutowane twardo lub spawane, które są trwalsze i mniej podatne na rozszczelnienie.
Ważna zasada egzaminacyjna
Połączeń rozłącznych nie wykonuje się dla wszystkich połączeń ani specjalnie w miejscach dużych drgań. Drgania mogą wręcz sprzyjać luzowaniu i nieszczelnościom. Poprawna zasada brzmi: stosować je tylko tam, gdzie jest to technologicznie uzasadnione.