Przegrzanie czynnika chłodniczego to różnica między temperaturą pary czynnika na wyjściu z parownika lub w miejscu zamocowania czujnika a temperaturą odparowania czynnika w parowniku.
W praktyce oznacza to, o ile stopni para czynnika została ogrzana ponad temperaturę, w której zakończyło się odparowanie.
Wzór
Przegrzanie oblicza się ze wzoru:
ΔT = T czujnika − T odparowania
gdzie:
- ΔT — wartość przegrzania,
- T czujnika — temperatura w miejscu pomiaru, np. na przewodzie ssawnym,
- T odparowania — temperatura czynnika w parowniku.
Różnicę temperatur podaje się najczęściej w kelwinach [K]. Dla różnic temperatur wartość w kelwinach jest taka sama liczbowo jak w stopniach Celsjusza.
Przykład obliczenia
Jeżeli:
- temperatura w parowniku wynosi −3°C,
- temperatura w miejscu zamocowania czujnika wynosi +2°C,
to:
ΔT = 2 − (−3) = 5 K
Wartość przegrzania wynosi więc 5 K.
Znaczenie przegrzania
Prawidłowe przegrzanie jest ważne dla bezpiecznej pracy sprężarki. Zbyt małe przegrzanie może oznaczać, że do sprężarki trafia ciekły czynnik, co grozi jej uszkodzeniem. Zbyt duże przegrzanie może świadczyć o niedostatecznym napełnieniu parownika czynnikiem i obniżeniu wydajności chłodniczej.
Przegrzanie jest często kontrolowane przez termostatyczny zawór rozprężny, którego czujnik mierzy temperaturę na przewodzie ssawnym za parownikiem.