Skraplacz wyparny to wymiennik ciepła stosowany w instalacjach chłodniczych, w którym czynnik chłodniczy ulega skropleniu dzięki jednoczesnemu działaniu powietrza i wody rozpylanej na wężownicę. Ciepło skraplania jest odbierane głównie przez odparowanie części wody.
Budowa
Typowy skraplacz wyparny ma postać dużej obudowy z:
- wężownicą lub wymiennikiem, przez który przepływa gorący czynnik chłodniczy,
- układem zraszania wodą,
- wentylatorem wymuszającym przepływ powietrza,
- odkraplaczem ograniczającym unoszenie kropelek wody,
- wanną lub zbiornikiem wody obiegowej,
- pompą wody obiegowej.
Na rysunkach egzaminacyjnych często rozpoznaje się go po dużej prostopadłościennej obudowie, wentylatorze lub wylocie powietrza u góry oraz wlotach powietrza w dolnej części.
Zasada działania
Gorący czynnik chłodniczy po sprężarce przepływa przez wężownicę. Na zewnętrzną powierzchnię wężownicy rozpylana jest woda, a wentylator wymusza przepływ powietrza. Część wody odparowuje, odbierając dużą ilość ciepła. Dzięki temu czynnik chłodniczy skrapla się w rurach wymiennika.
Zastosowanie
Skraplacze wyparne stosuje się głównie w większych instalacjach chłodniczych, np. w chłodniach przemysłowych, magazynach żywności, zakładach przetwórczych i instalacjach amoniakalnych.
Cechy eksploatacyjne
Zalety:
- wysoka skuteczność odprowadzania ciepła,
- niższa temperatura skraplania niż w wielu skraplaczach powietrznych,
- mniejsze zużycie wody niż w układach z jednorazowym przepływem wody.
Wymagania:
- kontrola jakości wody,
- zabezpieczenie przed osadami kamienia i korozją,
- okresowe czyszczenie i dezynfekcja,
- kontrola pracy wentylatorów i pomp.