Skraplacz to wymiennik ciepła w sprężarkowym układzie chłodniczym, w którym gorący czynnik chłodniczy po sprężeniu oddaje ciepło do otoczenia i zmienia stan skupienia z pary w ciecz. W pytaniach egzaminacyjnych skraplacz często rozpoznaje się po postaci wężownicy z lamelami oraz wentylatora, szczególnie w agregatach chłodzonych powietrzem.
Miejsce w obiegu chłodniczym
Typowy obieg wygląda następująco:
- Sprężarka zasysa parę czynnika i podnosi jej ciśnienie oraz temperaturę.
- Skraplacz oddaje ciepło do otoczenia, a czynnik ulega skropleniu.
- Zawór rozprężny obniża ciśnienie ciekłego czynnika.
- Parownik odbiera ciepło z chłodzonej przestrzeni, a czynnik odparowuje.
Skraplacz znajduje się więc po stronie wysokiego ciśnienia, za sprężarką i przed elementem rozprężnym.
Jak rozpoznać skraplacz na rysunku?
Najczęstsze cechy skraplacza chłodzonego powietrzem:
- widoczna wężownica rurowa,
- cienkie blaszki zwiększające powierzchnię wymiany ciepła, czyli lamele,
- duży wentylator, który wymusza przepływ powietrza,
- połączenie rurą tłoczną ze sprężarką.
W agregacie chłodniczym skraplacz jest zwykle największym wymiennikiem ciepła umieszczonym przy wentylatorze.
Różnica między skraplaczem a parownikiem
Skraplacz oddaje ciepło do otoczenia i powoduje skraplanie czynnika. Parownik działa odwrotnie: pobiera ciepło z chłodzonego medium lub pomieszczenia i powoduje odparowanie czynnika.
Znaczenie eksploatacyjne
Zabrudzony skraplacz pogarsza oddawanie ciepła, powoduje wzrost ciśnienia skraplania, większe zużycie energii i ryzyko awarii sprężarki. Dlatego należy regularnie czyścić lamele i zapewnić swobodny przepływ powietrza.