Sprężarkowy obieg chłodniczy

Słownik kwalifikacji ELE.03 - Wykonywanie robót związanych z montażem instalacji i urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła

Sprężarkowy obieg chłodniczy to podstawowy sposób działania chłodziarek, klimatyzatorów i wielu pomp ciepła. Czynnik chłodniczy krąży w zamkniętym układzie i cyklicznie zmienia ciśnienie, temperaturę oraz stan skupienia.

Główne elementy układu

Typowy układ składa się z czterech podstawowych części:

  • sprężarki - zasysa parę czynnika i spręża ją do wyższego ciśnienia,
  • skraplacza - czynnik oddaje ciepło i skrapla się,
  • elementu rozprężnego - obniża ciśnienie i temperaturę czynnika,
  • parownika - czynnik pobiera ciepło i odparowuje.

Kolejne etapy obiegu

  1. Sprężanie - sprężarka podnosi ciśnienie i temperaturę pary czynnika.
  2. Skraplanie/kondensacja - w skraplaczu czynnik oddaje ciepło do otoczenia i zmienia się w ciecz.
  3. Rozprężanie - ciśnienie czynnika gwałtownie spada w zaworze rozprężnym lub kapilarze.
  4. Odparowanie - w parowniku czynnik pobiera ciepło z chłodzonego środowiska i przechodzi w parę.

Najważniejsza zasada egzaminacyjna

W układzie chłodniczym:

  • ciepło jest pobierane w parowniku podczas odparowania,
  • ciepło jest oddawane w skraplaczu podczas skraplania,
  • sprężarka nie służy do odbioru ciepła z chłodzonego pomieszczenia, tylko do wymuszenia obiegu i podniesienia ciśnienia czynnika.

Ta zależność jest kluczowa przy rozpoznawaniu procesów zachodzących w urządzeniach chłodniczych i klimatyzacyjnych.