Wyłącznik różnicowoprądowy (RCD, potocznie „różnicówka”) to aparat ochronny stosowany w instalacjach elektrycznych. Jego zadaniem jest szybkie odłączenie zasilania, gdy wykryje prąd upływu do ziemi, np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka.
Zasada działania
RCD porównuje prąd wpływający do obwodu przewodem fazowym z prądem wracającym przewodem neutralnym. W prawidłowych warunkach wartości te są równe. Jeżeli część prądu „ucieka” inną drogą, powstaje różnica prądów. Po przekroczeniu wartości znamionowej wyłącznik rozłącza obwód.
Jak rozpoznać RCD?
Typowe cechy wyłącznika różnicowoprądowego:
- przycisk TEST lub litera T do sprawdzania działania,
- oznaczenie prądu różnicowego, np. IΔn = 0,03 A lub 30 mA,
- oznaczenie prądu znamionowego, np. In = 25 A, 40 A,
- dźwignia załączająca podobna do wyłączników nadprądowych,
- zwykle 2 bieguny dla obwodów jednofazowych lub 4 bieguny dla trójfazowych.
Na ilustracji widoczny jest aparat z przyciskiem TEST oraz oznaczeniem IΔn = 0,03 A, co wskazuje na wyłącznik różnicowoprądowy.
Ważne w praktyce
Wyłącznik różnicowoprądowy nie zastępuje zabezpieczenia nadprądowego. Chroni głównie przed porażeniem i skutkami prądów upływu, natomiast przed przeciążeniem i zwarciem chronią bezpieczniki lub wyłączniki nadprądowe.
W instalacjach chłodniczych, klimatyzacyjnych i pomp ciepła RCD zwiększa bezpieczeństwo obsługi urządzeń zasilanych elektrycznie, szczególnie tam, gdzie występuje wilgoć lub metalowe obudowy urządzeń.