Zamrażanie kontaktowe polega na odbieraniu ciepła od produktu przez jego bezpośredni kontakt z silnie schłodzoną powierzchnią, najczęściej metalową płytą zamrażalniczą. Ciepło przepływa z produktu do płyty, a następnie jest odprowadzane przez czynnik chłodniczy krążący wewnątrz płyty.
Typowe urządzenie
Najczęściej spotykanym urządzeniem jest zamrażarka płytowa. Składa się ona z kilku poziomych lub pionowych płyt chłodzących, między którymi umieszcza się produkt. Płyty mogą być dociskane mechanicznie lub hydraulicznie, co poprawia kontakt cieplny i przyspiesza zamrażanie.
Na rysunkach egzaminacyjnych zamrażanie kontaktowe można rozpoznać po elementach takich jak:
- płyty zamrażalnicze,
- tace lub bloki z produktem między płytami,
- siłownik hydrauliczny dociskający płyty,
- izolowana obudowa.
Zastosowanie
Zamrażanie kontaktowe stosuje się głównie do produktów o regularnym kształcie lub pakowanych w bloki, np.:
- ryb i filetów,
- mięsa,
- warzyw w blokach,
- gotowych porcji żywności,
- produktów pakowanych w kartony lub tace.
Cechy metody
Zaletą zamrażania kontaktowego jest szybka wymiana ciepła, niewielkie wysuszenie produktu i dobra efektywność energetyczna. Warunkiem skuteczności jest jednak dobry kontakt produktu z powierzchnią chłodzącą. Metoda ta różni się od zamrażania fluidyzacyjnego, w którym produkt jest unoszony strumieniem zimnego powietrza, oraz od immersyjnego, gdzie produkt zanurza się w cieczy chłodzącej.