Przejdź do głównej treści

Zapowietrzenie układu solanki

Słownik kwalifikacji ELE.03 - Wykonywanie robót związanych z montażem instalacji i urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła

Zapowietrzenie układu solanki oznacza obecność powietrza lub gazów w obiegu dolnego źródła ciepła, np. w instalacji gruntowej pompy ciepła. Solanka powinna krążyć jako ciecz bez pęcherzyków powietrza, ponieważ powietrze pogarsza przepływ i wymianę ciepła.

Typowe objawy

Do najczęstszych objawów zapowietrzenia należą:
- wahania ciśnienia w obiegu solanki,
- słyszalne „bulgotanie” lub szumy w pompie obiegowej,
- niestabilny przepływ przez dolne źródło,
- spadek wydajności pompy ciepła,
- możliwe alarmy przepływu lub zbyt niskiej temperatury dolnego źródła.

W pytaniach egzaminacyjnych połączenie objawów: wahania ciśnienia + bulgotanie w pompie obiegowej bardzo często wskazuje właśnie na zapowietrzenie.

Skutki zapowietrzenia

Powietrze w układzie może powodować kawitację lub pracę pompy z zakłóceniami. Pompa obiegowa nie tłoczy wtedy stabilnie cieczy, a przepływ solanki przez wymiennik i kolektor gruntowy jest zaburzony. Może to prowadzić do gorszego odbioru ciepła z gruntu oraz zwiększonego zużycia energii przez instalację.

Usuwanie problemu

Podstawowym działaniem serwisowym jest odpowietrzenie i przepłukanie obiegu dolnego źródła przy użyciu odpowiedniej pompy napełniająco-płuczącej. Należy także sprawdzić ciśnienie statyczne, szczelność instalacji, stan naczynia wzbiorczego oraz poprawność napełnienia układu solanką.

Ważne rozróżnienie

Niewłaściwe stężenie lub większa gęstość solanki może pogorszyć parametry pracy, ale samo w sobie nie powoduje typowego „bulgotania”. Taki dźwięk jest charakterystyczny dla obecności powietrza w cieczy.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja