Powierzchnia wymiany ciepła
Słownik kwalifikacji ELE.04 - Eksploatacja i organizacja robót związanych z montażem instalacji i urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła
Powierzchnia wymiany ciepła to czynna powierzchnia elementu, przez którą ciepło przepływa między dwoma ośrodkami, np. między czynnikiem chłodniczym a wodą chłodzącą w skraplaczu płaszczowo-rurowym.
W obliczeniach urządzeń chłodniczych często stosuje się zależność:
Q = k · A · ΔT
gdzie:
- Q — moc cieplna wymiennika, np. skraplacza [kW],
- k — współczynnik przenikania ciepła [kW/(m²·K)],
- A — powierzchnia wymiany ciepła [m²],
- ΔT — średnia różnica temperatur między ośrodkami [K].
Wyznaczanie powierzchni
Jeżeli szukana jest powierzchnia wymiany ciepła, wzór należy przekształcić:
A = Q / (k · ΔT)
Przykład: dla mocy cieplnej Q = 10 kW, współczynnika k = 0,5 kW/(m²·K) i średniej różnicy temperatur ΔT = 5 K:
A = 10 / (0,5 · 5) = 10 / 2,5 = 4 m²
Ważne uwagi egzaminacyjne
- Jednostki muszą być zgodne: jeśli
Qjest w kW, tokrównież powinien być podany w kW/(m²·K). - Różnica temperatur w kelwinach i stopniach Celsjusza ma tę samą wartość liczbową.
- Im większy współczynnik
klub większa różnica temperatur, tym mniejsza wymagana powierzchnia wymiany ciepła. - Zbyt mała powierzchnia wymiany ciepła może powodować niewystarczające skraplanie czynnika i wzrost ciśnienia skraplania.