Próby po naprawie sprężarki chłodniczej
Słownik kwalifikacji ELE.04 - Eksploatacja i organizacja robót związanych z montażem instalacji i urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła
Po wykonaniu naprawy głównej sprężarki chłodniczej nie wolno od razu przekazywać jej do normalnej eksploatacji. Najpierw należy sprawdzić, czy mechanizmy, układ smarowania, napęd i zabezpieczenia działają prawidłowo.
Kolejność prób
Prawidłowa kolejność jest następująca:
- Próba bez obciążenia
- Próba pod obciążeniem
Taka kolejność pozwala wykryć usterki mechaniczne i montażowe przy mniejszym ryzyku uszkodzenia sprężarki.
Próba bez obciążenia
Próba bez obciążenia polega na uruchomieniu sprężarki w warunkach, w których nie wykonuje ona pełnej pracy sprężania czynnika chłodniczego. Sprawdza się wtedy przede wszystkim:
- kierunek obrotów silnika,
- równomierność pracy,
- hałas i drgania,
- ciśnienie oleju,
- temperaturę łożysk i korpusu,
- szczelność połączeń,
- działanie podstawowych zabezpieczeń.
Jeżeli podczas tej próby wystąpią nieprawidłowości, sprężarkę należy zatrzymać i usunąć przyczynę usterki.
Próba pod obciążeniem
Dopiero po pozytywnym wyniku próby bez obciążenia wykonuje się próbę pod obciążeniem. Sprężarka pracuje wtedy w warunkach zbliżonych do normalnej eksploatacji. Kontroluje się m.in.:
- ciśnienie ssania i tłoczenia,
- pobór prądu przez silnik,
- temperaturę tłoczenia,
- obieg oleju,
- wydajność chłodniczą,
- pracę automatyki i zabezpieczeń.
Zasada egzaminacyjna
Po naprawie głównej sprężarki chłodniczej wykonuje się najpierw próby bez obciążenia, a następnie próby pod obciążeniem. Odpowiedź odwrotna lub ograniczenie się tylko do jednego rodzaju próby jest błędne.