Przejdź do głównej treści

Próby po naprawie sprężarki chłodniczej

Słownik kwalifikacji ELE.04 - Eksploatacja i organizacja robót związanych z montażem instalacji i urządzeń chłodniczych, klimatyzacyjnych oraz pomp ciepła

Po wykonaniu naprawy głównej sprężarki chłodniczej nie wolno od razu przekazywać jej do normalnej eksploatacji. Najpierw należy sprawdzić, czy mechanizmy, układ smarowania, napęd i zabezpieczenia działają prawidłowo.

Kolejność prób

Prawidłowa kolejność jest następująca:

  1. Próba bez obciążenia
  2. Próba pod obciążeniem

Taka kolejność pozwala wykryć usterki mechaniczne i montażowe przy mniejszym ryzyku uszkodzenia sprężarki.

Próba bez obciążenia

Próba bez obciążenia polega na uruchomieniu sprężarki w warunkach, w których nie wykonuje ona pełnej pracy sprężania czynnika chłodniczego. Sprawdza się wtedy przede wszystkim:

  • kierunek obrotów silnika,
  • równomierność pracy,
  • hałas i drgania,
  • ciśnienie oleju,
  • temperaturę łożysk i korpusu,
  • szczelność połączeń,
  • działanie podstawowych zabezpieczeń.

Jeżeli podczas tej próby wystąpią nieprawidłowości, sprężarkę należy zatrzymać i usunąć przyczynę usterki.

Próba pod obciążeniem

Dopiero po pozytywnym wyniku próby bez obciążenia wykonuje się próbę pod obciążeniem. Sprężarka pracuje wtedy w warunkach zbliżonych do normalnej eksploatacji. Kontroluje się m.in.:

  • ciśnienie ssania i tłoczenia,
  • pobór prądu przez silnik,
  • temperaturę tłoczenia,
  • obieg oleju,
  • wydajność chłodniczą,
  • pracę automatyki i zabezpieczeń.

Zasada egzaminacyjna

Po naprawie głównej sprężarki chłodniczej wykonuje się najpierw próby bez obciążenia, a następnie próby pod obciążeniem. Odpowiedź odwrotna lub ograniczenie się tylko do jednego rodzaju próby jest błędne.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja