Chłodzenie silnika indukcyjnego

Słownik kwalifikacji ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych

Chłodzenie silnika indukcyjnego polega na odprowadzaniu ciepła powstającego podczas pracy silnika. Ciepło wydziela się głównie wskutek strat w uzwojeniach, rdzeniu magnetycznym, łożyskach oraz strat mechanicznych związanych z ruchem wirnika.

W wielu silnikach stosuje się chłodzenie powietrzem. Powietrze przepływa przez obudowę lub wzdłuż żeber chłodzących, odbierając ciepło z nagrzanych elementów. Dlatego bardzo ważnym elementem jest drożny wlot powietrza.

Dlaczego wlot powietrza jest ważny?

Wlot powietrza umożliwia dopływ chłodnego powietrza do silnika. Jeżeli jest zabrudzony, zasłonięty lub znajduje się zbyt blisko przeszkody, przepływ powietrza maleje. Skutkiem jest wzrost temperatury silnika.

Zbyt wysoka temperatura może powodować:
- przyspieszone starzenie izolacji uzwojeń,
- spadek trwałości łożysk,
- zadziałanie zabezpieczenia termicznego,
- obniżenie sprawności silnika,
- uszkodzenie uzwojeń.

Co należy kontrolować podczas eksploatacji?

Podczas przeglądu silnika należy sprawdzić:
- czy wloty i wyloty powietrza nie są zatkane pyłem lub zabrudzeniami,
- czy wentylator silnika jest sprawny,
- czy osłona wentylatora nie jest uszkodzona,
- czy silnik ma zapewnioną odpowiednią przestrzeń do wentylacji,
- czy temperatura obudowy nie jest nadmierna.

Ważne rozróżnienie egzaminacyjne

Czujnik temperatury nie chłodzi silnika — tylko informuje o temperaturze lub uruchamia zabezpieczenie. Klatka wirnika jest elementem roboczym silnika indukcyjnego, a koło pasowe służy do przeniesienia napędu. Bezpośrednim czynnikiem wpływającym na skuteczność chłodzenia jest natomiast wlot powietrza.