Diagnostyka uzwojeń silnika trójfazowego polega m.in. na pomiarze rezystancji między zaciskami uzwojeń oraz porównaniu wyników z układem połączeń silnika. Pozwala to wykryć przerwę w uzwojeniu, rozłączenie przewodu, zwarcie albo uszkodzenie połączeń na tabliczce zaciskowej.
Silnik połączony w gwiazdę
W połączeniu gwiazdowym końce uzwojeń U2, V2 i W2 są połączone razem w punkt gwiazdowy. Początki uzwojeń są wyprowadzone na zaciski U1, V1 i W1.
Jeżeli silnik jest sprawny, to pomiar rezystancji między dowolnymi dwoma zaciskami, np. U1–V1, V1–W1, W1–U1, powinien dać zbliżone wartości. Wynik odpowiada wtedy sumie rezystancji dwóch uzwojeń fazowych.
Interpretacja wyników
Typowe wnioski z pomiaru:
- podobne rezystancje między wszystkimi parami zacisków oznaczają ciągłość uzwojeń,
- wartość nieskończona ∞ oznacza przerwę w obwodzie pomiarowym,
- wartość znacznie mniejsza od pozostałych może wskazywać zwarcie międzyzwojowe lub błędne połączenie,
- brak przejścia tylko dla połączeń z jednym zaciskiem może wskazywać oderwany przewód tego zacisku.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pomiar U1–V1 daje 10 Ω, a pomiary V1–W1 i W1–U1 dają ∞, oznacza to, że zacisk W1 nie ma połączenia z układem uzwojeń. Jeśli jednocześnie W1 ma 0 MΩ względem PE, to przewód spod zacisku W1 mógł się odkręcić i dotknąć obudowy silnika.