Dobór przekroju przewodu polega na wybraniu takiej powierzchni żyły, aby przewód mógł bezpiecznie przewodzić wymagany prąd roboczy bez nadmiernego nagrzewania się. W instalacjach elektrycznych najczęściej korzysta się z tabel obciążalności prądowej długotrwałej.
Podstawowa zasada
Prąd obciążenia obwodu powinien być nie większy niż dopuszczalna obciążalność przewodu:
- Ib – prąd obliczeniowy lub roboczy obwodu,
- Iz – dopuszczalna obciążalność prądowa długotrwała przewodu.
Warunek podstawowy:
Iz ≥ Ib
Jeżeli odbiornik pobiera prąd ciągły 26 A, należy wybrać taki przekrój, dla którego tabela podaje obciążalność co najmniej 26 A.
Znaczenie sposobu ułożenia
Ten sam przewód może mieć różną obciążalność w zależności od warunków chłodzenia. Przewód ułożony:
- na powietrzu może odprowadzać ciepło łatwiej,
- w rurze ma gorsze chłodzenie,
- w izolowanej cieplnie ścianie nagrzewa się bardziej, więc jego dopuszczalny prąd jest mniejszy.
Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych trzeba zawsze odczytać właściwą kolumnę tabeli odpowiadającą sposobowi wykonania instalacji.
Przykład
Dany jest obwód grzejników oporowych o prądzie ciągłym 26 A. Przewód miedziany jest ułożony w rurze w izolowanej cieplnie ścianie. Z tabeli należy odczytać obciążalność dla tego sposobu ułożenia:
- 2,5 mm² – za mało, np. 22 A,
- 4,0 mm² – wystarcza, np. 30 A.
Minimalny przekrój żyły wynosi więc 4 mm².
Ważne na egzaminie
Nie wybiera się przekroju tylko na podstawie mocy odbiornika. Trzeba uwzględnić prąd obciążenia, materiał żyły, sposób ułożenia przewodu oraz warunki chłodzenia.