Kabel ziemny
Słownik kwalifikacji ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Kabel ziemny to przewód elektroenergetyczny przeznaczony do układania bezpośrednio w gruncie lub w osłonach kablowych. Stosuje się go m.in. do wykonania przyłączy elektroenergetycznych do budynków.
Cechy kabla ziemnego
Kabel ziemny musi mieć izolację i powłokę odporną na warunki występujące w gruncie, takie jak wilgoć, nacisk mechaniczny czy zmiany temperatury. Typowe oznaczenia kabli ziemnych to np.:
- YKY – kabel miedziany w izolacji i powłoce polwinitowej,
- YAKY – kabel aluminiowy w izolacji i powłoce polwinitowej.
Do przyłączy budynków mieszkalnych często stosuje się kable aluminiowe, np. YAKY, ponieważ są tańsze przy większych przekrojach.
Kabel ziemny w sieci TN-C
W sieci TN-C 230/400 V występują trzy przewody fazowe oraz wspólny przewód ochronno-neutralny PEN. Dlatego przyłącze trójfazowe w układzie TN-C wykonuje się kablem czterożyłowym:
- L1,
- L2,
- L3,
- PEN.
Nie stosuje się kabla pięciożyłowego jako typowego odcinka TN-C, ponieważ w TN-C nie ma jeszcze rozdzielonych przewodów PE i N. Rozdział przewodu PEN na PE i N wykonuje się dopiero w odpowiednim punkcie instalacji, np. w złączu lub rozdzielnicy głównej budynku.
Ważne wymaganie
Przewód PEN musi mieć odpowiednio duży przekrój. Minimalnie przyjmuje się:
- 10 mm² Cu dla miedzi,
- 16 mm² Al dla aluminium.
Dlatego w praktyce dla przyłącza ziemnego TN-C często spotyka się kabel typu YAKY 4×16 mm² lub o większym przekroju, zależnie od mocy przyłączeniowej i warunków technicznych.