W jednofazowych silnikach indukcyjnych kondensatory służą do wytworzenia przesunięcia fazowego prądu w uzwojeniu pomocniczym. Dzięki temu powstaje wirujące pole magnetyczne potrzebne do ruszenia silnika z miejsca.
Kondensator pracy
Kondensator pracy jest włączony w obwód podczas normalnej pracy silnika. Ma zwykle mniejszą pojemność niż kondensator rozruchowy. Poprawia warunki pracy silnika, jego moment, sprawność oraz współczynnik mocy.
Przykład z tabliczki znamionowej: kondensator pracy 25 µF.
Kondensator rozruchowy
Kondensator rozruchowy jest dołączany tylko na czas rozruchu. Ma większą pojemność, ponieważ jego zadaniem jest uzyskanie dużego momentu rozruchowego. Po osiągnięciu odpowiedniej prędkości obrotowej jest odłączany, np. przez wyłącznik odśrodkowy, przekaźnik czasowy lub układ elektroniczny.
Przykład z tabliczki znamionowej: kondensator rozruchowy 70 µF.
Skutek braku kondensatora rozruchowego
Jeżeli silnik wymagający kondensatora rozruchowego zostanie uruchomiony bez niego, moment rozruchowy znacznie się zmniejszy. Silnik może ruszać bardzo trudno, nie ruszyć pod obciążeniem albo pobierać zwiększony prąd podczas próby startu.
Nie oznacza to automatycznie zadziałania wyłącznika różnicowoprądowego, ponieważ brak kondensatora rozruchowego nie jest prądem upływu do ziemi.