Metoda techniczna pomiaru rezystancji polega na wyznaczeniu rezystancji badanego elementu na podstawie pomiaru napięcia i prądu. Do wykonania pomiaru potrzebne są przede wszystkim:
- amperomierz — do pomiaru prądu płynącego przez badany element,
- woltomierz — do pomiaru napięcia na badanym elemencie.
Rezystancję oblicza się z prawa Ohma:
R = U / I
Gdzie:
- R — rezystancja w omach [Ω],
- U — napięcie w woltach [V],
- I — prąd w amperach [A].
Sposób włączenia mierników
W układzie pomiarowym:
- amperomierz włącza się szeregowo z badanym rezystorem lub odbiornikiem,
- woltomierz włącza się równolegle do badanego elementu.
Amperomierz musi mierzyć ten sam prąd, który płynie przez element badany, dlatego znajduje się w obwodzie szeregowym. Woltomierz mierzy różnicę potencjałów na elemencie, dlatego podłącza się go równolegle.
Czym różni się od pomiaru omomierzem?
Omomierz mierzy rezystancję bezpośrednio i zwykle wymaga odłączenia badanego elementu od zasilania. Metoda techniczna wykorzystuje dwa pomiary: napięcia i prądu, a wynik jest obliczany. Jest przydatna szczególnie wtedy, gdy chce się sprawdzić rezystancję w warunkach pracy lub przy większych prądach.
Typowy błąd egzaminacyjny
Mostek Wheatstone’a i mostek Thomsona również służą do pomiarów rezystancji, ale nie są metodą techniczną w rozumieniu podstawowego układu amperomierz-woltomierz. W pytaniu egzaminacyjnym poprawny zestaw to: amperomierz i woltomierz.