Moment obrotowy to wielkość określająca zdolność silnika do wywołania ruchu obrotowego i pokonywania obciążenia mechanicznego. Oznacza się go najczęściej symbolem M lub T, a jednostką jest niutonometr (N·m).
W praktyce moment obrotowy informuje, jak „silnie” silnik obraca wał. Im większy moment, tym większe obciążenie mechaniczne silnik może napędzać, np. przenośnik, pompę, wentylator lub maszynę roboczą.
Zależność od mocy i prędkości
Moment obrotowy jest powiązany z mocą mechaniczną i prędkością obrotową:
- przy tej samej mocy większa prędkość oznacza mniejszy moment,
- przy tej samej prędkości większa moc oznacza większy moment.
Dla silników obrotowych często korzysta się z zależności:
P = M · ω
gdzie:
- P – moc mechaniczna,
- M – moment obrotowy,
- ω – prędkość kątowa.
Pomiar momentu obrotowego
Moment obrotowy można mierzyć między innymi za pomocą czujników tensometrycznych. Tensometry umieszcza się na wale lub elemencie odkształcanym. Gdy wał jest skręcany przez obciążenie, zmieniają się rezystancje tensometrów, a układ mostkowy przetwarza tę zmianę na sygnał elektryczny.
W pytaniach egzaminacyjnych schemat z tensometrami w mostku wskazuje zwykle właśnie na pomiar momentu obrotowego, a nie temperatury, prędkości czy położenia kątowego.