Obciążalność prądowa długotrwała to największy prąd, jaki przewód może przewodzić w sposób ciągły bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury pracy izolacji. Wartość ta zależy m.in. od przekroju żyły, materiału żyły, rodzaju izolacji, sposobu ułożenia przewodu oraz temperatury otoczenia.
Od czego zależy obciążalność?
Najważniejsze czynniki to:
- przekrój przewodu – większy przekrój zwykle oznacza większą obciążalność,
- materiał żyły – miedź ma lepszą przewodność niż aluminium,
- rodzaj izolacji – np. PVC, XLPE, EPR,
- sposób ułożenia – w powietrzu, w rurze, w ścianie, w ziemi,
- temperatura otoczenia – im wyższa, tym mniejsza dopuszczalna obciążalność.
Współczynnik poprawkowy temperatury
Jeżeli tabela podaje obciążalność dla temperatury odniesienia, np. 30°C, a przewód pracuje w innej temperaturze, należy zastosować współczynnik poprawkowy:
Iz = Iz30 × k
gdzie:
- Iz – obciążalność w danej temperaturze,
- Iz30 – obciążalność przy 30°C,
- k – współczynnik poprawkowy z tabeli.
Przykład egzaminacyjny
Dla przewodu o obciążalności 46 A przy 30°C oraz izolacji PVC, w temperaturze 50°C współczynnik wynosi 0,71.
Iz = 46 A × 0,71 = 32,66 A
Obciążalność przewodu w temperaturze 50°C wynosi więc 32,66 A.