Moc czynną można wyznaczyć pośrednio, mierząc napięcie woltomierzem oraz prąd amperomierzem. W najprostszym przypadku korzysta się ze wzoru:
P = U · I
gdzie:
- P – moc czynna w watach [W],
- U – napięcie w woltach [V],
- I – prąd w amperach [A].
Kiedy wystarcza wzór P = U · I?
Wzór ten stosuje się bezpośrednio dla:
- obwodów prądu stałego,
- odbiorników rezystancyjnych w obwodach prądu przemiennego, np. grzałek, żarówek tradycyjnych.
W takich odbiornikach prąd i napięcie są praktycznie w fazie, więc współczynnik mocy wynosi około cosφ = 1.
Obwód prądu przemiennego z przesunięciem fazowym
Dla odbiorników indukcyjnych lub pojemnościowych, np. silników i transformatorów, sama znajomość napięcia i prądu nie zawsze wystarcza. Należy uwzględnić współczynnik mocy:
P = U · I · cosφ
Dlatego w praktyce do dokładnego pomiaru mocy czynnej często stosuje się watomierz lub analizator parametrów sieci.
Jak podłącza się przyrządy?
- Amperomierz włącza się szeregowo z odbiornikiem.
- Woltomierz włącza się równolegle do odbiornika.
Ważne na egzaminie
Jeżeli pytanie dotyczy przyrządów potrzebnych do wyznaczenia mocy czynnej metodą pośrednią, poprawną parą jest woltomierz i amperomierz. Waromierz mierzy moc bierną, omomierz rezystancję, a licznik energię elektryczną, nie chwilową moc czynną.