Prąd wyzwalający RCD to wartość prądu różnicowego, przy której wyłącznik różnicowoprądowy faktycznie zadziała i odłączy zasilanie. Pomiar wykonuje się specjalnym miernikiem instalacji elektrycznych, który stopniowo zwiększa prąd różnicowy i rejestruje moment zadziałania aparatu.
Kryterium oceny
Dla wyłącznika różnicowoprądowego o znamionowym prądzie różnicowym IΔn przyjmuje się, że prąd wyzwalający powinien mieścić się w zakresie:
- nie mniej niż 0,5 · IΔn,
- nie więcej niż IΔn.
Oznacza to, że RCD nie powinien wyzwalać zbyt wcześnie ani zbyt późno.
Przykład dla RCD 30 mA
Jeżeli wyłącznik ma znamionowy prąd różnicowy:
IΔn = 30 mA
To dopuszczalny zakres prądu wyzwalającego wynosi:
- dolna granica: 0,5 · 30 mA = 15 mA,
- górna granica: 30 mA.
Czyli poprawny wynik pomiaru powinien zawierać się w przedziale:
15 mA ≤ IΔ ≤ 30 mA
Interpretacja wyników
- wynik 20 mA jest prawidłowy, bo mieści się w zakresie 15–30 mA,
- wynik 10 mA jest nieprawidłowy, bo jest mniejszy niż 15 mA.
Znaczenie praktyczne
RCD zadziałający przy zbyt małym prądzie może powodować nieuzasadnione wyłączenia instalacji. RCD zadziałający dopiero powyżej wartości znamionowej może nie zapewnić wymaganej ochrony przeciwporażeniowej.