Prędkość synchroniczna to prędkość wirowania pola magnetycznego wytwarzanego przez uzwojenie stojana silnika indukcyjnego. Nie jest to dokładnie prędkość wirnika, ale wartość odniesienia, od której zależy rzeczywista prędkość obrotowa silnika.
Wzór
Prędkość synchroniczną oblicza się ze wzoru:
ns = 60 · f / p
Gdzie:
- ns – prędkość synchroniczna w obr/min,
- f – częstotliwość napięcia zasilającego w Hz,
- p – liczba par biegunów silnika.
Przykład: silnik o jednej parze biegunów zasilany z sieci 50 Hz ma prędkość synchroniczną:
ns = 60 · 50 / 1 = 3000 obr/min
Dla dwóch par biegunów będzie to:
ns = 60 · 50 / 2 = 1500 obr/min
Zależność od częstotliwości
Jeżeli częstotliwość zasilania zostanie obniżona, prędkość synchroniczna również maleje. Ponieważ wirnik silnika indukcyjnego obraca się z prędkością nieco mniejszą od synchronicznej, jego rzeczywista prędkość także spada.
Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź brzmi: obniżenie częstotliwości napięcia zasilającego spowoduje spadek prędkości obrotowej silnika.
Rzeczywista prędkość wirnika
Silnik indukcyjny pracuje z pewnym poślizgiem, dlatego jego prędkość jest mniejsza od prędkości synchronicznej:
n = ns · (1 - s)
Gdzie s oznacza poślizg. Przy zwiększeniu obciążenia poślizg zwykle rośnie, a prędkość wirnika nieznacznie maleje.