Rezystancja uziemienia ochronnego to opór elektryczny występujący na drodze od części przewodzących objętych ochroną do ziemi. Ma duże znaczenie dla skuteczności ochrony przeciwporażeniowej, ponieważ wpływa na przepływ prądu uszkodzeniowego i działanie zabezpieczeń.
Co obejmuje ta rezystancja?
W praktyce nie jest to tylko rezystancja samego uziomu. Na wynik wpływają m.in.:
- rezystancja uziomu, np. fundamentowego lub otokowego,
- rezystancja przewodu uziemiającego,
- jakość połączeń na głównej szynie uziemiającej,
- rezystancje przejścia na zaciskach, śrubach i złączach,
- korozja, zabrudzenia lub poluzowanie połączeń.
Dlaczego luźny zacisk zwiększa rezystancję?
Poluzowany zacisk nie zmienia rezystancji samego uziomu ani materiałowej rezystancji przewodu. Powoduje jednak pogorszenie styku elektrycznego. W miejscu połączenia pojawia się dodatkowa rezystancja przejścia, która zwiększa całkowitą rezystancję uziemienia ochronnego.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozróżnienie:
- rezystancja uziomu dotyczy elementu umieszczonego w ziemi,
- rezystancja przewodu uziemiającego dotyczy samego przewodu,
- rezystancja uziemienia ochronnego dotyczy całej drogi uziemienia wraz z połączeniami.
Skutki zbyt dużej rezystancji
Zbyt duża rezystancja uziemienia ochronnego może pogorszyć skuteczność ochrony przeciwporażeniowej. W przypadku uszkodzenia izolacji napięcie dotykowe może utrzymywać się dłużej lub osiągać niebezpieczną wartość. Dlatego podczas oględzin należy sprawdzać stan zacisków, ciągłość połączeń i pewność dokręcenia przewodów na głównej szynie uziemiającej.